Allie ze
znajomymi włamują się do szkoły i malują sprayem po drzwiach gabinetu dyrektora,
za co dziewczyna zostaje aresztowana po raz trzeci w tym roku. Rodzice
stwierdzają, że nie dają sobie z nią rady i postanawiają podjąć środki
zaradcze, żeby dziewczyna do reszty nie zmarnowała sobie życia. Wysyłają ją do
szkoły z internatem, czyli Akademii Cimmeria poleconej przez jednego z
policjantów. Wkrótce dziewczyna stoi przed bramą i spogląda na trochę
przerażający, gotycki budynek. Na szczęście dyrektorka okazuje się bardzo miłą
i elegancką kobietą, która pragnie pomóc Allie w zaaklimatyzowaniu się. Już
pierwsze dni w szkole obfitują w wiele wrażeń i nie chodzi tylko o dwóch
przystojnych chłopaków, których dziewczyna poznaje. Szkoła skrywa sekrety i
Allie coraz częściej zastanawia się nad prawdziwym powodem, dla którego tu
trafiła.
„Wybrani” to
pierwsza część trylogii C. J. Daugherty, która powstała z fascynacji kobiety
naturą przestępców. Z początku nie wydaje się, żeby książka miała wiele
wspólnego z tym tematem, po prostu niegrzeczna dziewczyna trafia za karą do szkoły
z internatem. Panują tu ciekawe zasady: nie wolno używać żadnych urządzeń
elektronicznych takich jak telefony komórkowe i komputery, ani oglądać
telewizji. Uczniowie skupiają się na nauce, większość czasu spędzają w bibliotece
i świetlicy. Allie zaskakująco szybko przeistacza się z buntownika w potulną,
trochę zagubioną personę, która jednak odnajduje sie w szkolnym życiu, sporo
się uczy i znajduje nowych przyjaciół. Jest to związane z tym, że wcześniejsze
wybryki dziewczyny były spowodowane przez zaginięcie jej ukochanego brata, a
teraz powraca do równowagi i dawnego „ja”.
„Wybrani” to
powieść młodzieżowa, którą chwali się nie bez powodu. Autorka wykonała naprawdę
kawał dobrej roboty, gdyż od pierwszych stron udaje jej się zaintrygować
czytelnika. Przedstawienie szkoły szczególnie się autorce udało, sama
chciałabym się uczyć w takim miejscu. O ile byłabym bezpieczna i nikt nie
chciałaby mnie dorwać. W każdym razie opisy budynku i otoczenia są bardzo
plastyczne, dzięki czemu można z łatwością wyobrazić sobie wszystkie scenerie.
Ale najlepsze jest to, że niemal przez cały czas czytelnikowi towarzyszy
napięcie związane z tym, co za chwilę się wydarzy. W szkole dzieją się dziwne,
mroczne rzeczy, a początek to dopiero wstęp do większej rozgrywki. Były momenty
przerażające, wywołujące u mnie szok i bardzo realne. W tę historię nie da się
nie uwierzyć.
Najlepsze
oczywiście było to, że nie mogłam odłożyć książki na bok na dłużej niż chwilę.
Dawno żaden tytuł aż tak mnie nie wciągnął. Ale ciekawi są także bohaterowie, a
ich największa zaleta to nieprzewidywalność. Nigdy nie byłam pewna, po której
są stronie i szczerze, dalej tego nie wiem. Osławiony trójkąt miłosny w ogóle
nie kłuł mnie w oczy przede wszystkim dlatego, że Allie nie miała idiotycznego
problemu pod tytułem „Którego wybrać?”. Scenariusz do jej decyzji napisało samo
życie, dlatego cała sytuacja wydaje się bardzo realna, a nie schematyczna. Także
postacie drugoplanowe odgrywają w powieści ważną rolę i nie są jedynie statystami,
podkreślającymi działania głównych bohaterów.
Oczywiście bez wad się nie obyło, nad czym ubolewam. Po przeczytaniu około 300
stron byłam zdania, że książka jest genialna, nic mnie w niej nie raziło,
czytało się błyskawicznie, kolejne zwroty akcji zaskakiwały. Jednak potem
miałam wrażenie, że autorka przedobrzyła. Z dnia na dzień, każdej nocy
bohaterowie podejmowali jakieś misje, których cel był nie do końca
sprecyzowany. Wcześniej ich zachowanie nie było takie pochopne, dlatego mnie to
dziwiło. Odnosiłam wrażenie, że autorka stara się w książce jak najwięcej
upchać przed ostatecznym rozwiązaniem. Zbiegło się to w czasie z
ustabilizowaniem sytuacji miłosnej głównej bohaterki. Wcześniej wątek uczuciowy
był w tle, a teraz przysłonił tajemnice szkoły, co mnie zniechęciło. Miałam
trochę dość tego miłosnego bełkotu, przez który bohaterowie zrobili się głupi i
patetyczni. Kompletnie inni ludzie. Z tego też powodu gdzieś schowały się
pozostałe, drugoplanowe postacie. Szkoda, bo wcześniej było naprawdę genialnie.
Nie do końca
usatysfakcjonowało mnie rozwiązanie, spodziewałam się czegoś bardziej wyszukanego,
a nie tak banalnego. Przez całą książkę trwało wmawianie czytelnikowi, że
wszyscy kłamią i są źli, a ostatecznie autorka jakby temu zaprzeczyła. No nic,
przecież jeszcze dwie części przede mną więc myślę, że rozwiązanie zmieni się
jeszcze wiele razy i ostateczna wersja mnie zszokuje. Sporo tego tekstu
poświęciłam tym wadom, ale nie są one bardzo ważne. Po prostu to, że książka
bardzo mi podobała nie sprawia, że jestem ślepa na jej niedociągnięcia. Mimo
wszystko uważam „Wybranych” za świetną propozycją dla młodzieży, szczególnie
tej znudzonej wątkami paranormalnymi, tutaj ich nie znajdziecie. Tak dobrego
początku nie da się zapomnieć i to nic, że zakończenie trochę mnie
rozczarowało, a przewidywalności w pewnym momencie nie udało się uniknąć. Niech tylko miłosne
świergotanie bohaterów nie gra pierwszych skrzypiec, to będzie dobrze.
Moja ocena: 8/10
Trylogia Akademia Cimmeria:
1. Wybrani
2. Legacy
3. Fracture
